Deze publicatie maakt gebruik van cookies

We gebruiken functionele en analytische cookies om onze website te verbeteren. Daarnaast plaatsen derde partijen tracking cookies om gepersonaliseerde advertenties weer te geven op social media. Door op accepteren te klikken geef je toestemming voor het plaatsen van deze cookies.

Meld je aan voor de online Havenkrant en ontvang deze 4 keer per jaar in je inbox.

Wil je niets missen van de Havenkrant?
  

Scroll verder

De haven 24/7

De havenvibes van... Hoogvliet

Hoe kijken inwoners van het havengebied aan tegen hun omgeving? In deze aflevering bezoeken we Hoogvliet. Hans van der Boom woont er al zijn hele leven. 

Foto: Marc Nolte

Hans is geboren en getogen in Hoogvliet en heeft nooit overwogen om ergens anders te gaan wonen. Zijn ouders verhuisden vanuit het Westland naar Hoogvliet, omdat zijn vader ging werken in de havenindustrie. Ze woonden op slechts 150 meter afstand. ‘Maar we hebben er nooit last van gehad. Behalve tijdens de Plof van ’68, de grote explosie bij Shell Pernis. Toen lagen onze ruiten eruit’,

vertelt Hans.

Gezinnen vonden het indertijd niet bezwaarlijk om zo dicht op de haven en industrie te wonen. ‘Integendeel’, zegt Hans. ‘Vlak bij je werk wonen, is heel fijn. En dat is nog steeds zo. Wonen mensen eenmaal in Hoogvliet, dan gaan ze zelden weer weg.’

Via zijn historisch onderzoek ontdekte Hans dat veel havenwerkers oor­spronkelijk uit het noorden van Nederland komen. De havenbedrijven onder­zochten waar de hardst werkende mensen woonden: Drenthe, Friesland en Groningen. ‘Dus reisden die ­bedrijven naar de provincies af om arbeiders te werven. De mannen gingen eerst drie maanden op proef in de haven werken en wonen. Verliep de proeftijd positief, dan volgden hun gezinnen.’

Recent werd Hans uitgeroepen tot ‘Hoogvlieter van het jaar 2025’. Vanwege zijn stichting, maar ook voor zijn maatschappelijke activiteiten, zoals ouderen voorlezen en inwoners met elkaar verbinden. Hans is trots: ‘Ik heb zoveel liefde voor Hoogvliet, dit is een grote eer.’

Harde werkers

Hans werkte zijn leven lang in de zorg, maar is sinds kort met pensioen. Zodoende heeft hij nu extra tijd voor het Historisch Genootschap Hoog­vliet, een stichting die hij dertig jaar ­geleden oprichtte met een vriend. ‘Hier komen mijn interesse in de regionale ­geschiedenis en mijn liefde voor Hoog­vliet samen. Waarom zijn dingen gebeurd of ontstaan? Dat onderzoek ik graag.’ En er zit een vleugje nostalgie bij. ‘Dat ervaar ik ook bij de haven. Grote schepen die voorbijvaren, dat voelt vertrouwd en indrukwekkend tegelijk.’

Nostalgie

Hoogvliet is een woonkern in het zuiden van Rotterdam, ingeklemd tussen de Oude Maas en de A15. Ooit was het een zelfstandig dorp, maar sinds de jaren ’30 maakt het deel uit van Rotterdam. Het stadsdeel groeide snel na de Tweede Wereldoorlog, vooral door de komst van de havenindustrie. Hoogvliet is een mix van oude en nieuwe buurten, met veel groen.

Harde werkers

Foto: Marc Nolte

Meld je aan voor de online Havenkrant en ontvang deze 4 keer per jaar in je inbox.

Wil je niets missen van de Havenkrant?
  

Hoogvliet is een woonkern in het zuiden van Rotterdam, ingeklemd tussen de Oude Maas en de A15. Ooit was het een zelfstandig dorp, maar sinds de jaren ’30 maakt het deel uit van Rotterdam. Het stadsdeel groeide snel na de Tweede Wereldoorlog, vooral door de komst van de havenindustrie. Hoogvliet is een mix van oude en nieuwe buurten, met veel groen.

Haven in 24/7

De havenvibes van... Hoogvliet

Hoe kijken inwoners van het havengebied aan tegen hun omgeving? In deze aflevering bezoeken we Hoogvliet. Hans van der Boom woont er al zijn hele leven. 

Hans is geboren en getogen in Hoogvliet en heeft nooit overwogen om ergens anders te gaan wonen. Zijn ouders verhuisden vanuit het Westland naar Hoogvliet, omdat zijn vader ging werken in de havenindustrie. Ze woonden op slechts 150 meter afstand. ‘Maar we hebben er nooit last van gehad. Behalve tijdens de Plof van ’68, de grote explosie bij Shell Pernis. Toen lagen onze ruiten eruit’,vertelt Hans.

Gezinnen vonden het indertijd niet bezwaarlijk om zo dicht op de haven en industrie te wonen. ‘Integendeel’, zegt Hans. ‘Vlak bij je werk wonen, is heel fijn. En dat is nog steeds zo. Wonen mensen eenmaal in Hoogvliet, dan gaan ze zelden weer weg.’

Nostalgie

Hans werkte zijn leven lang in de zorg, maar is sinds kort met pensioen. Zodoende heeft hij nu extra tijd voor het Historisch Genootschap Hoog­vliet, een stichting die hij dertig jaar ­geleden oprichtte met een vriend. ‘Hier komen mijn interesse in de regionale ­geschiedenis en mijn liefde voor Hoog­vliet samen. Waarom zijn dingen gebeurd of ontstaan? Dat onderzoek ik graag.’ En er zit een vleugje nostalgie bij. ‘Dat ervaar ik ook bij de haven. Grote schepen die voorbijvaren, dat voelt vertrouwd en indrukwekkend tegelijk.’

Via zijn historisch onderzoek ontdekte Hans dat veel havenwerkers oor­spronkelijk uit het noorden van Nederland komen. De havenbedrijven onder­zochten waar de hardst werkende mensen woonden: Drenthe, Friesland en Groningen. ‘Dus reisden die ­bedrijven naar de provincies af om arbeiders te werven. De mannen gingen eerst drie maanden op proef in de haven werken en wonen. Verliep de proeftijd positief, dan volgden hun gezinnen.’

Recent werd Hans uitgeroepen tot ‘Hoogvlieter van het jaar 2025’. Vanwege zijn stichting, maar ook voor zijn maatschappelijke activiteiten, zoals ouderen voorlezen en inwoners met elkaar verbinden. Hans is trots: ‘Ik heb zoveel liefde voor Hoogvliet, dit is een grote eer.’

Volledig scherm