Wil je het werk van Dick met eigen ogen zien? Houd zijn website in de gaten waarop hij zijn exposities aankondigt: holland-aquarel.nl
En plein air
Natuurkrachten
Meld je aan voor de online Havenkrant en ontvang deze 4 keer per jaar in je inbox.
Volgend artikel
Mijn havenspot
De haven als
schilder-atelier
Een kunstenaar zonder atelier. Voor aquarellist Dick Carlier is de haven zijn werkplek en inspiratiebron in één.
Foto: Andreas Terlaak
Schilderen zit de Rotterdamse kunstenaar Dick Carlier in het bloed. ‘Ik kom uit een nest van elf kinderen en ze schilderen allemaal.’ Al vijftig jaar is hij ermee bezig. Als jongeman zocht hij elke ochtend een plekje aan de rivier de Rotte in Hillegersberg, nog voordat zijn werkdag begon bij het familiebedrijf in schilder- en tekenmateriaal. ‘Ik stond om half zes op om te schilderen. De opkomende zon maakt dat tot het mooiste moment van de dag.’ Vier uur later vertrok hij met een verse aquarel in zijn tas. ‘Mijn dag kon dan niet meer stuk.’
Dicks favoriete havenspot is de landtong bij Rozenburg. ‘Het mooiste aan deze plek vind ik alle technische vernuften, de grote schepen die er liggen en de schepen die geladen zijn met, jawel, schepen.’ Zijn interesse in de haven begon in zijn vaders zaak. Daar kwamen veel havenmensen over de vloer. ‘Hun verhalen, en wat ik erover las in de krant, vond ik interessant.’
Vaak komen er nieuwsgierige mensen om de kunstenaar heen staan. Hij krijgt koffie aangeboden, ze vertellen verhalen, maar nooit hoort hij iets negatiefs over zijn werk. ‘De verhalen en de mensen, dat vind ik het mooiste aan buiten schilderen.’ En plein air noemt hij dat. Op deze manier heeft Dick ook de vrienden ontmoet met wie hij schildert. Samen hebben ze de Maasvlakte zien veranderen vanachter hun schildersezel. Ze zijn zelfs een keer achtervolgd door de politie toen ze een afgelegen plek in de industriële haven zochten om te schilderen. ‘Ze vroegen ons wat we daar deden’, lacht Dick. ’Zodra we onze materialen uit de auto pakten, begrepen de agenten dat we gingen schilderen en verontschuldigden ze zich.’
Dick schildert graag op de kade en de schepen eromheen. Deze taferelen zoekt hij het liefst in het echt op, omdat de levendigheid van de haven zijn werk versterkt, vertelt hij. ‘Buiten schilderen laat je schilderij leven. De indrukken verwerk ik direct in mijn aquarellen.’
De schilder wordt druk bezocht in de buitenlucht. Niet alleen door mensen, maar ook door natuurkrachten. ‘Wanneer het water uit de hemel valt op het papier, of als het vriest, dan gebeurt er iets met de structuur. Het water trekt erin. Eerst schrik je ervan, daarna ga je ermee spelen. Wat gebeurt er bijvoorbeeld als ik er een lichtere verf overheen zet?’ Dick gaat rechtop zitten en glundert: ‘Dat vind ik het leukst aan aquarellen. Je kan met de kleuren spelen, ze worden feller als de verf snel opdroogt. Bijvoorbeeld wanneer de zon schijnt.’
Scroll verder
Wil je het werk van Dick met eigen ogen zien? Houd zijn website in de gaten waarop hij zijn exposities aankondigt: holland-aquarel.nl
Vaak komen er nieuwsgierige mensen om de kunstenaar heen staan. Hij krijgt koffie aangeboden, ze vertellen verhalen, maar nooit hoort hij iets negatiefs over zijn werk. ‘De verhalen en de mensen, dat vind ik het mooiste aan buiten schilderen.’ En plein air noemt hij dat. Op deze manier heeft Dick ook de vrienden ontmoet met wie hij schildert. Samen hebben ze de Maasvlakte zien veranderen vanachter hun schildersezel. Ze zijn zelfs een keer achtervolgd door de politie toen ze een afgelegen plek in de industriële haven zochten om te schilderen. ‘Ze vroegen ons wat we daar deden’, lacht Dick. ’Zodra we onze materialen uit de auto pakten, begrepen de agenten dat we gingen schilderen en verontschuldigden ze zich.’
En plein air
Dick schildert graag op de kade en de schepen eromheen. Deze taferelen zoekt hij het liefst in het echt op, omdat de levendigheid van de haven zijn werk versterkt, vertelt hij. ‘Buiten schilderen laat je schilderij leven. De indrukken verwerk ik direct in mijn aquarellen.’
De schilder wordt druk bezocht in de buitenlucht. Niet alleen door mensen, maar ook door natuurkrachten. ‘Wanneer het water uit de hemel valt op het papier, of als het vriest, dan gebeurt er iets met de structuur. Het water trekt erin. Eerst schrik je ervan, daarna ga je ermee spelen. Wat gebeurt er bijvoorbeeld als ik er een lichtere verf overheen zet?’ Dick gaat rechtop zitten en glundert: ‘Dat vind ik het leukst aan aquarellen. Je kan met de kleuren spelen, ze worden feller als de verf snel opdroogt. Bijvoorbeeld wanneer de zon schijnt.’
Natuurkrachten
Meld je aan voor de online Havenkrant en ontvang deze 4 keer per jaar in je inbox.
Een kunstenaar zonder atelier. Voor aquarellist Dick Carlier is de haven zijn werkplek en inspiratiebron in één.
Foto: Andreas Terlaak
Schilderen zit de Rotterdamse kunstenaar Dick Carlier in het bloed. ‘Ik kom uit een nest van elf kinderen en ze schilderen allemaal.’ Al vijftig jaar is hij ermee bezig. Als jongeman zocht hij elke ochtend een plekje aan de rivier de Rotte in Hillegersberg, nog voordat zijn werkdag begon bij het familiebedrijf in schilder- en tekenmateriaal. ‘Ik stond om half zes op om te schilderen. De opkomende zon maakt dat tot het mooiste moment van de dag.’ Vier uur later vertrok hij met een verse aquarel in zijn tas. ‘Mijn dag kon dan niet meer stuk.’
Dicks favoriete havenspot is de landtong bij Rozenburg. ‘Het mooiste aan deze plek vind ik alle technische vernuften, de grote schepen die er liggen en de schepen die geladen zijn met, jawel, schepen.’ Zijn interesse in de haven begon in zijn vaders zaak. Daar kwamen veel havenmensen over de vloer. ‘Hun verhalen, en wat ik erover las in de krant, vond ik interessant.’
Mijn havenspot
De haven als
schilder-atelier