Win!

Wil jij kans maken op tickets voor Portlantis inclusief rondvaart? Stuur vóór 15 juni een mail met je naam en telefoonnummer naar havenkrant@portofrotterdam.com
o.v.v. ‘Portlantis’. We geven 2 x 2 tickets weg. Winnaars krijgen bericht.

Pijn lijden voor Portlantis 

Scroll verder

Meld je aan voor de online Havenkrant en ontvang deze 4 keer per jaar in je inbox.

Wil je niets missen van de Havenkrant?
  

Hij heeft de stad op zijn benen, het hart op de tong en hij noemt zichzelf ‘Rotterdambassadeur’. Zoals Willem van Wijk (62) is er geen ander. De stadsgids heeft talloze Rotterdamse iconen op zijn benen laten tatoeëren. Een van de meest recente aanwinsten? Havenicoon Portlantis. 

Foto: Lars van den Brink

Pretoogjes

Willem stroopt zijn broekspijp een beetje op. Dan verschijnt op de achterkant van zijn linker bovenbeen een gedetailleerde weergave van Portlantis. Zelfs de spijlen van de felrode trap zijn zichtbaar. Het gebouw bevindt zich in goed gezelschap: onder Portlantis zien we de contouren van zanger Lee Towers, met daaronder het ss Rotterdam.  

En ja, een tatoeage laten zetten is nogal pijnlijk. Hoe zat het met die van Portlantis? ‘Die deed uitzonderlijk veel pijn, omdat het met een fineliner is gedaan voor de kleinste details’, zegt Willem met een grimas, vergezeld door twee pretoogjes. ‘Maar ik heb het ervoor over. Ik zeg altijd maar zo: niet ‘willen is kunnen’, maar: Willem is kunnen.’

Gratis patat

Willem had al een paar tatoeages op zijn bovenlijf, maar de odes aan de Maasstad op zijn benen kwamen pas later. Waarom? Puur uit liefde voor Rotterdam, zegt hij. De eerste was ‘De verwoeste stad’, het bekende beeld van Zadkine. ‘Daarna ging het balletje rollen, er kwamen steeds meer Rotterdamse iconen bij. En ze hebben állemaal een verhaal. Van de eigenaar van Bram Ladage krijg ik vanwege die tatoeage de rest van mijn leven gratis patat. Niet dat ik het daarvoor deed, maar toch leuk.’

De tatoeage van Portlantis heeft ook zo’n verhaal. ‘Ik vind dat mensen trotser mogen zijn op wat hier in de Rotterdamse haven gebeurt.’ Hij wijst naar buiten. ‘En kijk wat een uitzicht je hier hebt. Ik vind het zó goed dat scholieren hier naartoe kunnen komen voor een kennismaking met de haven.’

En minstens zo belangrijk: Willem is een groot liefhebber van architectenbureau MVRDV, ontwerper van Portlantis, maar ook van Depot Boijmans Van Beuningen dat eveneens op een van zijn benen staat. Bij zijn vaste tatoeëerder in Thailand (‘de beste ter wereld’) liet hij afgelopen winter het Portlantisplaatje zetten. Op basis van een reeks persfoto’s maakte de inktartiest een pentekening die hij op Willems huid mocht vereeuwigen. 

Het is dan ook niet gek dat Willem het een uitstekend idee vindt om af te spreken voor een lunch bij Portlantis. De lentezon schijnt volop wanneer hij zijn Volvo parkeert. Eerst zien we twee blote benen vol kleurrijke tatoeages uit de auto steken, gevolgd door de rest van Willems herkenbare gestalte: het lange haar in een knot, een smetteloos witte trui met zijn geuzennaam erop en aan beide handen gelakte nagels en ­talloze ringen en sierraden.

‘In een ver verleden werkte ik in de marketing, toen liep ik er niet zo bij hoor’, vertelt hij even later lachend, terwijl in het restaurant van Portlantis de kroketten vers uit het vet op tafel staan. ‘Die tattoos zijn nu ook mijn image geworden. Ik ben er trots op: ik loop altijd in korte broek, dus ze vallen op.’

Hij heeft de stad op zijn benen, het hart op de tong en hij noemt zichzelf ‘Rotterdambassadeur’. Zoals Willem van Wijk (62) is er geen ander. De stadsgids heeft talloze Rotterdamse iconen op zijn benen laten tatoeëren. Een van de meest recente aanwinsten? Havenicoon Portlantis. 

Wil jij kans maken op tickets voor Portlantis inclusief rondvaart? Stuur vóór 15 juni een mail met je naam en telefoonnummer naar havenkrant@portofrotterdam.com
o.v.v. ‘Portlantis’. We geven 2 x 2 tickets weg. Winnaars krijgen bericht.

Win!

Pretoogjes

Willem stroopt zijn broekspijp een beetje op. Dan verschijnt op de achterkant van zijn linker bovenbeen een gedetailleerde weergave van Portlantis. Zelfs de spijlen van de felrode trap zijn zichtbaar. Het gebouw bevindt zich in goed gezelschap: onder Portlantis zien we de contouren van zanger Lee Towers, met daaronder het ss Rotterdam.  

En ja, een tatoeage laten zetten is nogal pijnlijk. Hoe zat het met die van Portlantis? ‘Die deed uitzonderlijk veel pijn, omdat het met een fineliner is gedaan voor de kleinste details’, zegt Willem met een grimas, vergezeld door twee pretoogjes. ‘Maar ik heb het ervoor over. Ik zeg altijd maar zo: niet ‘willen is kunnen’, maar: Willem is kunnen.’

Pijn lijden voor Portlantis 

Foto: Lars van den Brink

Willem had al een paar tatoeages op zijn bovenlijf, maar de odes aan de Maasstad op zijn benen kwamen pas later. Waarom? Puur uit liefde voor Rotterdam, zegt hij. De eerste was ‘De verwoeste stad’, het bekende beeld van Zadkine. ‘Daarna ging het balletje rollen, er kwamen steeds meer Rotterdamse iconen bij. En ze hebben állemaal een verhaal. Van de eigenaar van Bram Ladage krijg ik vanwege die tatoeage de rest van mijn leven gratis patat. Niet dat ik het daarvoor deed, maar toch leuk.’

De tatoeage van Portlantis heeft ook zo’n verhaal. ‘Ik vind dat mensen trotser mogen zijn op wat hier in de Rotterdamse haven gebeurt.’ Hij wijst naar buiten. ‘En kijk wat een uitzicht je hier hebt. Ik vind het zó goed dat scholieren hier naartoe kunnen komen voor een kennismaking met de haven.’

En minstens zo belangrijk: Willem is een groot liefhebber van architectenbureau MVRDV, ontwerper van Portlantis, maar ook van Depot Boijmans Van Beuningen dat eveneens op een van zijn benen staat. Bij zijn vaste tatoeëerder in Thailand (‘de beste ter wereld’) liet hij afgelopen winter het Portlantisplaatje zetten. Op basis van een reeks persfoto’s maakte de inktartiest een pentekening die hij op Willems huid mocht vereeuwigen. 

Gratis patat

Meld je aan voor de online Havenkrant en ontvang deze 4 keer per jaar in je inbox.

Wil je niets missen van de Havenkrant?
  

Hij heeft de stad op zijn benen, het hart op de tong en hij noemt zichzelf ‘Rotterdambassadeur’. Zoals Willem van Wijk (62) is er geen ander. De stadsgids heeft talloze Rotterdamse iconen op zijn benen laten tatoeëren. Een van de meest recente aanwinsten? Havenicoon Portlantis. 

Het is dan ook niet gek dat Willem het een uitstekend idee vindt om af te spreken voor een lunch bij Portlantis. De lentezon schijnt volop wanneer hij zijn Volvo parkeert. Eerst zien we twee blote benen vol kleurrijke tatoeages uit de auto steken, gevolgd door de rest van Willems herkenbare gestalte: het lange haar in een knot, een smetteloos witte trui met zijn geuzennaam erop en aan beide handen gelakte nagels en ­talloze ringen en sierraden.

‘In een ver verleden werkte ik in de marketing, toen liep ik er niet zo bij hoor’, vertelt hij even later lachend, terwijl in het restaurant van Portlantis de kroketten vers uit het vet op tafel staan. ‘Die tattoos zijn nu ook mijn image geworden. Ik ben er trots op: ik loop altijd in korte broek, dus ze vallen op.’

Mijn havenspot

Volledig scherm