In de vorige editie deden we een oproep: wie heeft er ook een scheepsmodel in de vensterbank staan? En zit daar een verhaal achter? Het leverde een stortvloed aan foto’s en verhalen op. Over erf­stukken, of over modellen van schepen waarop de bouwers zelf ooit aan­monsterden. Het model dat John Venis in zijn vensterbank heeft staan, hoort bij de laatste groep. Als vijftienjarig ketelbinkie monsterde hij aan op de Banda, voor twee reizen naar West-Afrika. Die tochten maakten een ‘dermate onuitwisbare indruk’ dat Venis na ruim vijftig jaar varen zelf een flinke miniatuur­versie in elkaar gezet heeft, gebaseerd op ­historische tekeningen.

Kick Bouma heeft een aantal erfstukken van zijn schoonvader in de vitrine. Schoonvader zette ze in elkaar op basis van een bouwpakket, maar gebruikte wel trucjes om de schepen zo echt mogelijk te laten lijken. Zo werden de zeilen in thee gedrenkt om ze zo doorleefd mogelijk te laten lijken, schrijft Bouma. Kijk, dat zijn de kneepjes van het modelbouwvak.   

Zelfbenoemd ‘schepengek’ Jan Nadorp heeft de legendarische theeklipper Cutty Sark in de vitrine staan. Hij kocht het model op zijn zestiende, nu bijna zeventig jaar geleden, van zijn overwerkgeld ( 60 gulden). Toen had hij op zijn slaapkamer al een hele vensterbank vol scheepsmodellen staan. Het model verwondert hem nog altijd. ‘Dat gepriegel, daar houd ik wel van.’

Ook Ruud van Amersfoort zette zelf een model in elkaar, op basis van een metalen bouwpakketje met onderdelen die ‘minuscuul klein’ waren. Het kostte twee maanden om het bouwpakket te voltooien. ‘Leuk om te doen’, schrijft Van Amersfoort, ‘maar soms had ik de neiging om de hele boot maar in de vuilnisbak te gooien.’