Meld je aan voor de online Havenkrant en ontvang deze 4 keer per jaar in je inbox.

Wil je niets missen van de Havenkrant?
  

Scroll verder

De haven 24/7

De havenvibes van... Maassluis

Hoe kijken inwoners van het havengebied naar hun woonomgeving? Dit keer: ‘shipaholic’ Cees de Keijzer (83), zijn hele leven al woonachtig in de buurt van de haven, tegenwoordig pal aan het Scheur. ‘Wij hebben de mooiste maritieme voortuin van Nederland…’ 

Foto: Marc Nolte

‘Waarvan ik nooit het gras hoef te maaien’, voegt Cees er vrolijk aan toe. Samen met zijn vrouw Olga, die in scheepvaartkringen met een knipoog de ‘Keijzerin’ wordt genoemd, woont hij op de achtste verdieping van een flat aan de Merellaan in Maassluis. Met panoramisch uitzicht op het Scheur, de Landtong Rozenburg en een deel van de Europoort.

‘Ik ben geboren en getogen in Vlaar­dingen, mijn vrouw op Rotterdam-Zuid’, vertelt Cees. ‘Op mijn achttiende ging ik naar de zeevaartschool. Daarna heb ik elf jaar gevaren. Na ons trouwen gingen we heen en weer tussen Vlaardingen en Hoek van Holland, nu wonen we al zeventien jaar in Maassluis. Altijd in de buurt van de haven, vaak met uitzicht op de scheepvaart en havenactiviteiten.’ 

Sinds zijn pensionering in 2004 stopt Cees veel tijd in de Rotterdamse tak van de World Ship Society (WSS). ‘Wij zijn een club van scheeps- en havengekken met ruim vierhonderd leden.’ Ook schrijft Cees veel over scheepvaart, onder andere als co-auteur van de tiendelige boeken­serie ‘Mooie schepen en banen in de haven van Rotterdam’. Inmiddels heeft hij een aardige prijzenkast: de Erasmusspeld van de gemeente Rotterdam, een ­koninklijk lintje en het Sleepanker van Havenbedrijf Rotterdam, allemaal voor zijn inzet voor de haven en de scheepvaart.

Heeft deze havenkenner nog een Wereldhavendagen-tip? ‘Eigenlijk heb ik niet zo veel met die scheepsdemonstraties bij de Erasmusbrug’, geeft hij toe. ‘Maar als ik dan toch een tip moet geven: kijk welke bedrijven je kunt bezoeken met excursies. Daar zie je de échte haven.’ 

‘Elke ochtend kijk ik wat er is veranderd in onze voortuin’
Prijzenkast

‘Ik open ’s ochtends de gordijnen en kijk dan wat er is veranderd in onze ‘voortuin’’, zegt Cees met een lach. ‘We hebben voor deze flat gekozen vanwege het uitzicht. Daar genieten we nog elke dag van. Met MarineTraffic en VesselFinder houd ik bij welke schepen langsvaren. Met name de offshore, niet-alledaagse en innovatieve en duurzame schepen vind ik interessant. Er wordt weleens gescholden op die ‘vervuilende scheepvaart’, maar qua verduurzaming gebeurt er veel. Bovendien wordt het belang vaak onderschat. Zonder scheepvaart zouden de winkels akelig leeg zijn.’

Aan de muur hangen scheepsfoto’s. ‘Alle schepen waarop ik heb gevaren’, verklaart Cees. ‘En die kleine schaalmodellen: cruiseschepen waarmee we zijn weg­geweest.’ Zijn hele leven heeft Cees gewerkt in de scheepvaart. Eerst op zee, maar dat combineerde slecht met een jong gezin: ‘In die tijd zat je acht tot negen maanden op zee.’ Cees ging aan wal werken – in allerlei functies – waarvan de laatste 26 jaar bij Havenbedrijf Rotterdam. Daar verwierf hij bijnamen als ‘Calamity Cees’ en ‘Archie Bunker’.

Calamity Cees

Wat hebben oud-premier Abraham Kuyper, schrijver Maarten ’t Hart en Bassie & Adriaan gemeen? Ze zijn allemaal geboren in Maassluis. De stad aan het Scheur ontstond in 1614 toen de Staten van Holland ‘Maeslandsluys’ zelfstandigheid verleenden. Tot de komst van de Nieuwe Waterweg eind negentiende eeuw, draaide alles om de visserij. Daarna werd Maassluis de thuishaven van de sleepboten van Smit, de schepen van bergingsbedrijf Tak en de boten van het loodswezen, nu te bewonderen als historische vloot.

Sinds zijn pensionering in 2004 stopt Cees veel tijd in de Rotterdamse tak van de World Ship Society (WSS). ‘Wij zijn een club van scheeps- en havengekken met ruim vierhonderd leden.’ Ook schrijft Cees veel over scheepvaart, onder andere als co-auteur van de tiendelige boeken­serie ‘Mooie schepen en banen in de haven van Rotterdam’. Inmiddels heeft hij een aardige prijzenkast: de Erasmusspeld van de gemeente Rotterdam, een ­koninklijk lintje en het Sleepanker van Havenbedrijf Rotterdam, allemaal voor zijn inzet voor de haven en de scheepvaart.

Heeft deze havenkenner nog een Wereldhavendagen-tip? ‘Eigenlijk heb ik niet zo veel met die scheepsdemonstraties bij de Erasmusbrug’, geeft hij toe. ‘Maar als ik dan toch een tip moet geven: kijk welke bedrijven je kunt bezoeken met excursies. Daar zie je de échte haven.’ 

‘Elke ochtend kijk ik wat er is veranderd in onze voortuin’
Prijzenkast

‘Waarvan ik nooit het gras hoef te maaien’, voegt Cees er vrolijk aan toe. Samen met zijn vrouw Olga, die in scheepvaartkringen met een knipoog de ‘Keijzerin’ wordt genoemd, woont hij op de achtste verdieping van een flat aan de Merellaan in Maassluis. Met panoramisch uitzicht op het Scheur, de Landtong Rozenburg en een deel van de Europoort.

‘Ik ben geboren en getogen in Vlaar­dingen, mijn vrouw op Rotterdam-Zuid’, vertelt Cees. ‘Op mijn achttiende ging ik naar de zeevaartschool. Daarna heb ik elf jaar gevaren. Na ons trouwen gingen we heen en weer tussen Vlaardingen en Hoek van Holland, nu wonen we al zeventien jaar in Maassluis. Altijd in de buurt van de haven, vaak met uitzicht op de scheepvaart en havenactiviteiten.’ 

Foto: Marc Nolte

Wat hebben oud-premier Abraham Kuyper, schrijver Maarten ’t Hart en Bassie & Adriaan gemeen? Ze zijn allemaal geboren in Maassluis. De stad aan het Scheur ontstond in 1614 toen de Staten van Holland ‘Maeslandsluys’ zelfstandigheid verleenden. Tot de komst van de Nieuwe Waterweg eind negentiende eeuw, draaide alles om de visserij. Daarna werd Maassluis de thuishaven van de sleepboten van Smit, de schepen van bergingsbedrijf Tak en de boten van het loodswezen, nu te bewonderen als historische vloot.

Meld je aan voor de online Havenkrant en ontvang deze 4 keer per jaar in je inbox.

Wil je niets missen van de Havenkrant?
  

Haven in 24/7

De havenvibes van... Maassluis

Hoe kijken inwoners van het havengebied naar hun woonomgeving? Dit keer: ‘shipaholic’ Cees de Keijzer (83), zijn hele leven al woonachtig in de buurt van de haven, tegenwoordig pal aan het Scheur. ‘Wij hebben de mooiste maritieme voortuin van Nederland…’ 

Calamity Cees

‘Ik open ’s ochtends de gordijnen en kijk dan wat er is veranderd in onze ‘voortuin’’, zegt Cees met een lach. ‘We hebben voor deze flat gekozen vanwege het uitzicht. Daar genieten we nog elke dag van. Met MarineTraffic en VesselFinder houd ik bij welke schepen langsvaren. Met name de offshore, niet-alledaagse en innovatieve en duurzame schepen vind ik interessant. Er wordt weleens gescholden op die ‘vervuilende scheepvaart’, maar qua verduurzaming gebeurt er veel. Bovendien wordt het belang vaak onderschat. Zonder scheepvaart zouden de winkels akelig leeg zijn.’

Aan de muur hangen scheepsfoto’s. ‘Alle schepen waarop ik heb gevaren’, verklaart Cees. ‘En die kleine schaalmodellen: cruiseschepen waarmee we zijn weg­geweest.’ Zijn hele leven heeft Cees gewerkt in de scheepvaart. Eerst op zee, maar dat combineerde slecht met een jong gezin: ‘In die tijd zat je acht tot negen maanden op zee.’ Cees ging aan wal werken – in allerlei functies – waarvan de laatste 26 jaar bij Havenbedrijf Rotterdam. Daar verwierf hij bijnamen als ‘Calamity Cees’ en ‘Archie Bunker’.

Volledig scherm